เที่ยงคืนกว่าๆ

ฉันนั่งทำงานคนเดียวที่คอมบนชั้นสองของบ้าน

ซึ่งขณะนั้นทุกคนในบ้านหลับสนิท(รึเปล่าไม่รู้ เห็นเข้าห้องกันไปหมดแล้ว)

การทำงานพร้อมกับคุยเอ็มกับเด็กสาวรุ่นราวคราวเดียวกันอีกคนหนึ่งทำให้ฉันไม่เหงามาก

ขณะที่กำลังคุยไปนั้น

เราก็วกเข้าเรื่องผีกันตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้

โดยฉันเป็นผู้เล่าให้เขาฟังถึงประสบการณ์ที่เคยเจอ

(ปกติเห็นพวกวิญญาณบ่อย ไม่ก็เสียง)

ทันใดนั้นลมเย็นสะท้านก็พัดกรรโชกแรงส่งผลให้ฉันหนาวไปถึงขั้วหัวใจ

นั่งทำงานต่อไปอีกสักพัก

"ติ๊ด"

เสียงพัดลมก็ดังขึ้นพร้อมกับลมที่พัดแรงกว่าเดิม

เราไม่ใส่ใจกำลังคุยเพลิน

"ติ๊ด"

ลมจากพัดลมพัดเบาลงไปจนสังเกตได้

มันเปลี่ยนเบอร์เอง!!

ชิหายล่ะ

"เกดๆ...พัดลมบ้านเฟรมันเปลี่ยนเบอร์เองได้"

ฉันบอกคนในเอ็ม

ซึ่งท่าทางเขาก็จะกลัวกับฉันด้วยนิดหน่อย

แต่เราก็พยายามไม่ใส่ใจ

และคุย+ทำงานต่อไป

"แว้...แว้..."

เสียงเด็กอ่อนร้องโยเยจากดังชั้นล่าง..

ทั้งๆที่

บ้านเฟรไม่มีเด็กทารก!!

"ว้ากกกกกก เกด!!! บ้านเฟรไม่มีเด็กแต่มีเสียงเด็กร้อง!!!!"

"หวีดดดดดด"

คนในเอ็มตอบกลับมา ตอนแรกเราก็ชวนเขาอยู่เป็นเพื่อน

เพราะกลัวมาก

ตอนแรกไม่คิดจะปิดคอม

แต่เมื่อมองลงมาที่กระดานเม้าส์ปากกา(เพื่อจะทำงานต่อ)

ฉันก็เห็นเงามือคน!!

ลอยไปลอยมาบนกระดานเม้าส์ไปจนถึงโต๊ะ

นึกภาพจะน่ากลัวมาก

มือที่กำลังแบมืออ่ะ

ลอยไปลอยมาข้างบน

(แต่เค้าเหนแค่เงาบนโต๊ะ แต่คิดว่ามันคงจะลอยอยู่แหระนะ)

ทั้งบ้านก็หลับหมดแล้ว

เหลือเราเป็นนกฮูกอยุ่คนเดียว

แล้วไอบ้าที่ไหนมันจะมาเล่นงี้วะเนี่ยยย

"เกด"

"หือ?"

"เฟรไม่ไหวแล้ว"

"ทำไมอ่ะ"

"ผีหลอก ไปก่อนนะ!"

แล้วเราก็ไซน์เอ้าท์เอ็มทันทีและรีบชัทดาวน์คอม

วิ่งจู๊ดดดดดด เข้าห้องตัวเองโดดขึ้นเตียงคลุมโปงกอดตุ๊กตา

**นี่คือเวอร์ชั่นสงบสติอารมณ์แล้วในตอนเช้า ถ้าพูดถึงเหตุการณ์จริงๆจะบอกว่ามันสติแตกมากจะมี กรี๊ดดด วี๊ดดด ว้ากกก ฯลฯ ตลอดเวลาในหน้าต่างสนทนา**