อ้ากกก โผล่มาอีกแล้วสำหรับนังเฟร

วันนี้เหนื่อยมากมาย

และได้ค้นพบว่า

"ตูไม่เหมาะกับงานสวน"

เริ่มด้วยฉากที่กลับจากเรียนพิเศษ

ขณะที่นั่งในรถโดยมีคุณพ่อที่แสนดีเป็นคนขับ

"วันนี้เราหาอะไรกินกันเองนะลูก แม่กับน้องไม่กลับมากินด้วย"

พ่อเปิดปากทำลายความโรแมนติกของเพลง My Humps

(ตรงไหน?)

"เหรอ แล้วจะกินอะไรกันดีอ่ะ"

ความลิงโลดเข้าครอบงำ

..อาหารญี่ปุ่น...สุกี้...โอวว้าววว

"ต้มเลือดหมูที่ตลาดมะ"

...พ่อขา...ทำลายความฝันลูกขาพังสิ้น

"อืมๆ..อะไรก้อได้อ่ะ"

เราก็ตอบไปงั้นๆ จริงๆอยากกินของหรูใจจะขาด(อดอยากมานาน)

"ข้าวมันไก่"

พ่อเปลี่ยนตัวเลือก

"อะไรก็ได้อ่ะ สักอย่างเถอะ"

แต่ในใจหวังไปมากมายว่าพ่อจะเดาใจถูก

"อ๋อออออ"

พ่อทำท่าเก็ท

เอาละเว้ย อร่อยแน่งานนี้

"ส้มตำใช่ม้า"

เวงเอ๊ยยยย >[]< แง้งๆๆๆ

"ไม่กิน!!"

คราวนี้บ่งบอกชัดเจน

"งั้นเชสเตอร์กริลล์มะ"

ท่านพ่อแสนดีเปลี่ยนตัวเลือกรอบที่ 3

อันนี้พอเข้าท่า...แต่อย่างชั้น

ได้คืบมันต้องเอาศอก

"...ไม่อาว....เซ็งๆ..."

เรื่องมากๆ..

"งั้นกินบะหมี่เกี๊ยวกันดีก่า"

ช้อยส์ตัวที่ 4

...

"เซ็งๆๆ เบื่อๆๆ เครียดๆๆๆ"

เลยตัดสินใจบ่นมันแบบนี้ทุกๆ 2 นาที

ในที่สุดท่านพ่อก็ซื้อเชสเตอร์กริลล์มาจนได้

...ยังดีหล่ะวะ -*-

หลังจากที่ซื้อแบบกลับบ้านเสร็จแล้ว

ก็มีโปรแกรมแวะร้านขายต้นไม้ริมถนน

ทำให้เฟรกระดี๊กระด๊าไปพักใหญ่ๆ

โดยท่านพ่อกะจะไปซื้อยาฆ่าเพลี้ย ปุ๋ย และต้นกก

แต่ตอนจ่ายตังนี่สิ

"กุหลาบขาว ..กุหลาบหนู-สองต้น ปุ๋ยหนึ่งถุง ต้นยิปโซ ต้นกก ดินถุงใหญ่ ต้นพริกกลม..."

คนขายทวนรายการของที่กองอยู่ตรงหน้า

เฟรทำได้แค่ยิ้มแหะๆให้คุณพ่อ

"ทั้งหมดสี่ร้อยสามสิบครับ"

คนขายที่เป็นลุงแก่ๆบอกจำนวนเงิน

"ลดได้มั้ยอ่ะ"

พ่อเฟรต่อ

"สี่ร้อยห้าสิบละกัน"

คนขายตอบ

O_o!!

อึ้งทั้งพ่อและลูก

"ว่าไงนะ!!"

เราร้องถามพร้อมกัน

"อ่อ สี่ร้อยถ้วนๆครับ...พูดผิดๆ"

ค่อยยังชั่ว...

หลังจากนั้นเฟรก้อกลับมาบ้าน

แบกเสียม พลั่ว จอบ ออกมาเพราะพ่อบอกให้ลองทำ

"ป๊า~ใช้อะไรขุดง่ะ"

"จอบเด้"

"อ่านะ...คนมันไม่เคยนิ"

...การขุดดินปลูกต้นไม้ครั้งแรกของหมาบ้าตัวนึงที่จะเป็นนางสาวอยู่รอมร่อ...

"ฮึ้ย ย่าห์......ฮึ้บ บ บ"

เฟรลงจอบ

"ฉึบ...ครืดดดด"

ดินชั้นแรกๆก็เป็นดินร่วนดีอ่ะนะ

หลังจากขุดไปได้สักพัก

"ฉึก...เผละๆ"

...ชั้นต่อไปมันมีแต่หินกับดินเหนียวเว้ยเฮ้ย!!..

ขุดยากชิบ

"ไอแลนด์แอนด์เฮ้าส์เอาดินกูคืนมานะเว้ยยย~~ "

อยากกู่ร้องให้ก้องโลก

ข้างล่างมีแต่ดินเหนียวจริงๆนะ...

พอขุดหลุมแรกไปได้ครึ่งทาง

ก็นั่งพักสักครู่ มองไปทางกองดินเหนียว ก่อนจะยิ้มหื่นๆ

หยิบดินเหนียวขึ้นมาปั้นเล่นซะงั้น

"ยังขุดไม่เสร็จเลย เล่นซะละน่ะ"

พ่อถือกรรไกรตัดหญ้าเดินเข้ามาดูลาดเลา

"แปบนึงๆ"

ไอเราก้อกะลังมันส์ในอารมณ์น่ะนะ

เมื่อปั้นไปด้วยอารมณ์ศิลป์

ก็ได้สัตว์เลี้ยงมา2 ตัว

และตัวแรกตั้งชื่อให้มันว่า

"อลิซาเบธ"

เชิญชม...

พอสร้างน้องอลิซาเบธเสร็จก็วางไว้ด้านหลัง

ก่อนจะตั้งหน้าตั้งตาขุดดินต่อ

3 หลุมผ่านไป เอากุหลาบลงหมด 3ต้น

เดินออกมาดูซะหน่อยซิ

จัดลงตัวเลยนี่หว่าเรา 555+

...อะไรแหยะๆ...

"กรี๊ดดดดดด"

"เฮ้ยเป็นไร"

พ่อถามด้วยอาการตกใจ

"หนูเผลอฆ่าอลิซาเบธไปแร้นอ่า"

ก้มมองดูอลิซาเบธที่น่าสงสาร ตัวแบนติดพื้นไปครึ่งตัว

เลยจัดการชุบชีวิตใหม่ก่อนจะ

ขุดหลุมที่ 4 ต่อ

คราวนี้คว้าดินเหนียวมาปั้นต่อครับท่าน

น้อง

"อุนจิโกะ"

เลยถือกำเนิด

เท่านั้นยังไม่พอ....

เอาไปวางข้างหลังพ่อตอนนั่งยองๆตัดหญ้า

หลังจากนั้นก็มีเสียงบ่น

"หมาก็ไม่ได้ปล่อยนี่หว่า...มาจากไหนวะ"

...คริกๆๆ....

"เฮ้ย ดินเหนียวนิ!!...ตกใจหมด"

ระหว่างขุดเหนื่อยเป็นบ้า

เนื้อตัวมอมแมม

มีแต่ดิน

แถมสะดุดจอบ-เสียมล้มคะมำลงสนามหญ้าไปสามรอบ

ทำไมงานสวนช่างโหดร้ายกับฉัน??

((แกซุ่มซ่ามเองต่างหาก))